+48 32 428 32 42 / +48 609-603-253

środa, 07 maj 2014 07:13

Faktura elektroniczna w ustawie o VAT

Od 1 stycznia 2014 roku regulacje dotyczące e-faktur znalazły się bezpośrednio w ustawie o VAT. Przedtem zasady związane z fakturami elektronicznym określało rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2012 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz tryby udostępniania organowi podatkowemy lub organowi kontroli skarbowej. Z dniem 1 stycznia 2014 roku rozporządzenie zostało uchylone, a wszelkie regulacje związane z fakturami elektronicznymi można obecnie znaleźć m.in. w art. 106m, 106n oraz 112a ustawy o VAT.

Definicja faktury elektronicznej

Nowelizacja ustawy o VAT wprowadziła definicję faktury elektronicznej. Zgodnie z ustawą (art. 2 pkt 32) przez e-fakturę  rozumie się fakturę w formie elektronicznej wystawioną i otrzymaną w dowolnym formacie elektronicznym.  Definicja faktury elektronicznej stanowi odzwierciedlenie definicji faktury elektronicznej przyjętej w art. 217 dyrektywy 2006/112/WE w brzmieniu zmienionym dyrektywą 2010/45/UE. Faktura elektroniczna, dokładnie tak samo jak faktura w formie papierowej, musi zawierać elementy wymagane przepisami ustawy o VAT.  Dodatkowo aby faktura została uznana za fakturę elektroniczną, musi zostać wystawiona oraz także otrzymana w dowolnym formacie elektronicznym.

Format faktury elektronicznej

W uzasadnieniu do nowelizacji ustawy o VAT określono przykładowe możliwe do zastosowania formaty faktur elektronicznych. "Wyboru formatu dokonują podatnicy. Obejmowałby on faktury w formie ustrukturyzowanych komunikatów (jak np. XML) lub inne rodzaje formatu elektronicznego (jak np. wiadomości e-mail z załącznikiem w PDF lub faks otrzymany w formacie elektronicznym, a nie papierowym). Faktury utworzone w formacie elektronicznym poprzez, przykładowo, programy księgowe lub edytory tekstu, które zostały wysłane lub otrzymane na papierze, choć będą fakturami w rozumieniu projektowanych przepisów ustawy o VAT, nie będą uznane za faktury elektroniczne w rozumieniu zaproponowanej w pkt 32 definicji. Z drugiej strony faktury sporządzone w formie papierowej, które zostały zeskanowane, wysłane i otrzymane w formie wiadomości e-mail, mogą zostać uznane za faktury elektroniczne – pod warunkiem że wersja papierowa nie została wprowadzona do obrotu. W świetle projektowanej regulacji rodzaj formatu elektronicznego faktury pozostawał będzie bez znaczenia, ważny powinien być jedynie fakt, że faktura jest w formacie elektronicznym w momencie jej wystawienia oraz otrzymania. Projektowane przepisy ustawy, podobnie jak i obowiązujące przepisy rozporządzenia Ministra Finansów, nie ograniczają możliwych do zastosowania formatów elektronicznych faktur. Należy jednak zwrócić uwagę na różne możliwości pozalegislacyjne oddziaływania na popularyzowanie określonych standardów formatów elektronicznych. Jednym z takich miejsc, w którym możliwe jest upowszechnianie takich standardów jest repozytorium interoperacyjności. Aby faktura mogła zostać uznana za wystawioną, w rozumieniu projektowanego zapisu, dostawca lub usługodawca albo osoba trzecia działająca w ich imieniu, bądź też nabywca lub usługobiorca w przypadku samofakturowania, musi udostępnić fakturę w taki sposób, aby jej odbiorca mógł ją otrzymać. Poprzez udostępnienie należy rozumieć, że faktura elektroniczna jest przekazywana bezpośrednio odbiorcy poprzez np. wiadomość e-mail lub bezpieczne połączenie albo że jest udostępniana i dostępna dla odbiorcy za pośrednictwem portalu internetowego. Faktura powinna zostać uznana, w świetle zaproponowanej definicji, za otrzymaną, gdy dotrze do odbiorcy – np. w momencie jej pobrania z portalu internetowego lub w momencie wpływu wiadomości e-mail zawierającej fakturę elektroniczną na serwer pocztowy odbiorcy."

Najnowsze artykuły